پارلمان یا تفرجگاه تاجران؟

سرنوشت انتخابات پارلمانی کابل

بعد از ماه ها انتظار نتایج انتخابات پارلمانی ولایت کابل توسط کمیسیون مستقل انتخابات اعلان شد که این تٲخیر شکایت ها واعتراضات مردم و نامزد های این دور انتخابات را نیز درقبال داشت، اما واکنش ها در مورد تٲخیر در اعلان نتایج انتخابات در اینجا بسنده نکرد که حتی سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری را وادا داشت تا کمیسیون انتخابات را به ناکارایی و کم کاری متهم کند.
کاندیداتوران که در لیست مقدماتی نتایج اعلان شده از طرف کمیسیون مستقل انتخابات در جمع برنده ها قرار گرفته اکثر آنها تاجرانی اند که این آرا را یا توسط پول خریده اند یا هم تقلب کرده اند که در میان کاندیدان برنده از چهره های جوان، کاریزماتیک، توانا، متعهد و تحصیل کرده به سختی میشود کسی را یافت.
نتایج حاصله از این انتخابات میتواند بنا به دلایل زیر شکل گرفته باشد که مانع ورود کاندیداهای اصلح، شایسته و تحصیل کرده به پارلمان گردیده است:

۱- رقابت های درون منطقوی
از آنجاییکه برهمگان هویدا است تنها در غرب کابل در ناحیه های شش وسیزده 110000 تذکره استیکر دار وجود داشت اما در این قسمت شهر 114 نفر کاندیدا با هم به رقابت پرداخته بودند که از این میان عده ای بخاطر رقابت های فامیلی، حزبی و منطقوی در مقابل هم صف آرایی نموده وبا رجزخوانی های متنوع خودرا بردیگری مقدمتر خواندند و ساز پیشتازی را در گوش مردم نواختند و هر کدام به نوبه خود باعث متفرق شدن وپراکندگی آرای مردم شدند ونگذاشتند تا کسانیکه اصلح تر و شایسته تر هستند به کرسی پارلمان برسد تا فریادگر محرومیت ها ومدافع حقوق شان از یک مرجعیت قانونی تری بنام پارلمان باشد.

۲- فقر اقتصادی
عده از مردمان که در این شهر زندگی میکنند بخاطر مشکلات اقتصادی و یافتن راه حل مقطعی آرای خودرا بدون کدام معیار به تاجرانی فروختند که خداوند بجز پول چیزی دیگری را نصیب آنها ننموده است و این تاجران با استفاده از فقر اقتصادی آنها را استثمار نموده و شعور و بینش شان را با پول خریدند تا با سرنوشت شان قبل از رفتن به پارلمان بازی نموده باشد که در این کتگوری نه تنها افراد مسن و سرپرست خانواده ها سهیم بودند بلکه اکثر دانشجویان یا تحصیل کردگان نیز بخاطر عدم موجودیت بازار کار حتی با درک پیامدهای این عمل، سرنوشت شان را در مقابل چند افغانی به این تاجران میفروختند.

۳- تقلب ودست کاری نتایج
عدم استقلالیت کمیسیون مستقل انتخابات در ادوار گذشته بیشتر از پیش سیاسیون، تاجران و کابینه حکومت را وادار به تقلب نمودند تا اینکه این پدیده از روز انتخابات شروع وتا روزهای شمارش آرا و اعلام نتایج را در برگرفت که کمیشنران وسایر کارمندان این کمیسیون اکثر اوقات در رسانه ها از جانب اشخاص مختلف به تقلب متهم شده و نتایج انتخابات را خیالی ودست ساخته کمیشنران میخواندند نه آرای ریخته شده مردم در صندوق ها در روز رٲی دهی. که این کار باعث شد عدهی مشخص توسط برنامه های از قبل تنظیم شده منحیث وکلای انتخابی مردم در پارلمان راه پیدا نموده ومانع ورود افراد شایسته به پارلمان کشور گردد.

۴- فقدان شعور سیاسی
قریب به اکثر مردم و نسل جوان، تحصیل کرده ودانشجو بدون درک ودرایت سیاسی وعدم داشتن معیار انتخاب وکیل شایسته به شکل نا آگاهانه از نتایج انتخاب شان از کسانی در این انتخابات حمایت کردند که نه آنها توانایی وکالت مردم منحیث مرجع قانون گذاری را دارا میباشد ونه هم ظرفیت سیاسی اتخاذ تصامیم، رد ویا تعدیل ماده های از قانون ویا اعتراض در مقابل تصامیم اتخاذ شده از جانب حکومت را دارا میباشد که این نشان دهنده موجودیت دموکراسی نوپا ومتزلزل در کشور است که نیاز مبرم به حمایت و پاسداری دارد و و این پدیده بر گفته های علی امیری در مورد "سٶتفاهم در روشنفکری" مهر تٲیید گذاشته و همچنان باورمندی مردم در مورد شعور سیاسی نسل جوان را کمتر میسازد که این کار مانع اصلی برنده شدن کاندیدان بهتر وشایسته تر در پارلمان کشور میگردد.

۵- عدم باورمندی به انتخابات
نتایج ساختگی یا انتخابات سازشی ریاست جمهوری دور قبل مردم را بی باور بر دموکراسی و اصل شایسته سالاری نمود که اینبار تعدادی از مردم اولا انگیزه برای نصب نمودن برچسب جهت رٲی دادن در پشت تذکره های شان و ثانیا" رفتن در پای صندوق های رٲی را نداشتند و این کار خودرا بیهوده تلقی نموده وحضور شان در پای صندوق های رٲی را تمثیل دموکراسی نمایشی برای کسب بودجه انتخابات های بعدی توسط حکومت از همکاران جهانی میپنداشتند. تا اینکه با چنین افکاری نا امید کننده باعث اجازه دادن به مافیاهای شوند تا از دریچه پارلمان کارهای غیر قانونی خودرا قانونی نموده وخودرا از پیگردهای قانونی به دور نگه دارد.

۶- ناتوانی در گریز از زدوبندهای قومی وسمتی
دیگر دلیل برنده نشدن کاندیدان شایسته در این انتخابات موجودیت زدوبندهای فامیلی، قومی وسمتی بین افراد بود که نگذاشت تا مردم آزادانه انتخاب نمایند و ازترس اینکه همین دوست شان از ایشان ناراحت نشود رٲی خودرا به شکل آگاهانه در تکت های انتخاباتی انداختند که خودشان میدانستند کاندیدای منتخب شان بشتر از 300 رٲی در سطح شهر ندارند ولی بازهم رٲی خودرا به نفع کاندیدای مورد نظر استفاده نمودند.

در مورد پیامدهای این انتخابات در فرصت دیگر خواهم نوشت.

فکوری، کابل ۲۴ام جدی ۱۳۹۷

پشی؛ بانک رای یا شکست خوردگان بی تجربه!...